Gelijkwaardigheid begint bij verschil durven zien
Iedereen hetzelfde behandelen lijkt eerlijk. Toch vraagt echte gelijkwaardigheid om iets anders: durven zien dat mensen verschillen. Volgens Jeroen Driessen ligt daar de sleutel tot vrouwversterkend werkgeverschap.
Veel organisaties willen gelijke kansen bieden. Iedereen dezelfde mogelijkheden, dezelfde regels, dezelfde behandeling. Dat klinkt eerlijk. Maar volgens Jeroen Driessen begint vrouwversterkend werkgeverschap juist bij een andere vraag: is gelijk behandelen altijd hetzelfde als recht doen aan wat mensen nodig hebben?
Volgens Jeroen draait het niet alleen om gelijkheid, maar om gelijkwaardigheid. En dat vraagt iets wezenlijks van werkgevers: durven zien dat mensen verschillen. In achtergrond, levensfase, ervaring, behoeften en in de manier waarop zij werk beleven.
“Gelijkwaardigheid vraagt om differentiatie.”
Daarmee raakt hij aan een spanningsveld dat in veel organisaties herkenbaar is. Want beleid dat voor iedereen hetzelfde is, voelt overzichtelijk en neutraal. Maar in de praktijk pakt zo’n beleid niet voor iedereen hetzelfde uit. Wie verschillende uitgangsposities negeert, kan onbedoeld bestaande verschillen in stand houden.
Juist daarom is luisteren volgens Jeroen zo belangrijk. Zeker wanneer je zelf niet tot een bepaalde groep behoort, kijk je altijd deels van buitenaf. Dan is het risico groot dat je invult wat iemand nodig heeft, in plaats van echt te onderzoeken wat er speelt.
En dat is belangrijk, want de cijfers laten zien dat vrouwen op de arbeidsmarkt nog steeds andere patronen ervaren dan mannen. Ze werken gemiddeld minder uren, stromen minder vanzelfsprekend door naar topposities en beoordelen hun werkgeluk gemiddeld lager. Ook verzuim ligt vaker hoger. Dat zijn geen losse signalen, maar patronen die organisaties direct raken in inzetbaarheid, behoud en prestaties.
Volgens Jeroen maakt dat werkgeluk allesbehalve een ‘soft’ thema. Zeker in sectoren waarin veel vrouwen werken, is het strategisch verstandig om beter te begrijpen waarom werkgeluk onder druk staat. Niet om te oordelen, maar om te kijken naar de wisselwerking tussen mens, werk en systeem.
Want misschien ligt de oplossing niet altijd bij de medewerker die zich moet aanpassen. Misschien ligt de echte vraag bij de werkomgeving zelf. Is die ingericht voor verschillende manieren van werken, ontwikkelen en floreren? Of verwachten we impliciet dat iedereen past in dezelfde vorm?
“Pas de werkomgeving aan aan de spelers, in plaats van alle spelers in een pak te duwen dat hen niet past.”
Klaar om verder te kijken?
Dit artikel geeft je een eerste inkijkje in de visie van Jeroen Driessen. In de inspiratiegids Vrouwversterkend Werkgeverschap ontdek je meer inzichten, expertinterviews en praktijkverhalen over werkgeluk, talentontwikkeling en leiderschap.
Wil je als organisatie écht werk maken van vrouwversterkend werkgeverschap? Dan kun je vanuit de inspiratiegids ook de volledige publicatie aanvragen.
Vraag de inspiratiegids aan en zet de eerste stap.
#bethechange